او المستعمل فيه 1 ) فى الحروف خاصا بخلاف ما عداه 2 ) فإنه 3 ) عام و ليت شعرى 4 ) حرفى توضيح داده شد و مرحوم آقاى آخوند در اينجا به دو مورد در ادامه بحث اشاره مىكنند . 1 ) و اگر مستعمل فيه حروف خاص باشد نيز همان اشكالات مطرح شده در موضوع له ، در اينجا نيز عينا جريان دارد . 2 ) حرف كه همان اسم باشد 3 ) غير حروف . يعنى توهم كرده‌اند مستعمل فيه يا موضوع له در غير حروف عام است . [ ادله عدم فرق بين موضوع‌له اسماء و حروف ] [ اولين دليل براى عدم فرق بين موضوع‌له اسماء و حروف ] 4 ) اولين دليل مطرح شده براى عدم فرق بين موضوع له اسماء و حروف : اگر قصد آليت يعنى لحاظ كردن معناى حرفى در حروف باعث جزئى شدن موضوع له يا مستعمل فيه حروف مىشود پس بايد قصد استقلاليت يعنى لحاظ كردن معناى اسمى هم باعث جزئى شدن موضوع له يا مستعمل فيه اسماء شود ، در حالى كه قصد استقلاليت باعث جزئى شدن موضوع له يا مستعمل فيه اسماء نشده ، در نتيجه لحاظ كردن معناى حرفى يعنى قصد آليت هم باعث جزئى شدن موضوع له حروف نخواهد شد . چه‌طور ممكن است كه قصد استقلاليت در اسماء باعث جزئى شدن موضوع له اسماء نشود ولى قصد آليت در حروف باعث جزئى شدن موضوع له حروف شود ؟ پس معلوم مىشود كه قصد استقلاليت و آليت در عدم دخول در موضوع له هيچگونه فرقى